موفقیت

باورها و تاثیر فوق العاده عجیب آنها

movafaghiat12 — Mon, 12 May 2008 14:02:56 GMT

باورها و تاثیر فوق العاده عجیب آنها

قبل از هر کس خودم خطاب این جریانی هستم که برایتان بازگو میکنم

آزمايشي را در « هاروارد يونيورسيتي » انجام دادند :80 پيرمرد و 80 پيرزن را انتخاب

كردند . يك شهرك را به دور از هياهو مانند با 40 سال پيش ساختند . غذاهاي 40 سال پيش

در اين شهرك پخته ميشد . خط روي شيشه هاي مغازه ها ، فرم مبلمان ، آهنگها ، فيلم هاي

قديمي ، اخباري كه از راديو و تلويزيون پخش ميشد ، را مطابق با 40 سال قبل ساختند . بعد

اين 160 نفر را از هر نظر آزمايش كردند :تعداد موي سر ، رنگ موي سر ، نوع استخوان ،

خميدگي بدن ، لرزش دستها ، لرزش صدا ، ميزان فشار خون ... بعد اين 160 نفر را به

داخل اين شهرك بردند ، بعد از گذشت 5 الي 6 ماه كم كم پشتشان صاف شد ، راست مي ايستادند

، لرزش دستها بطور ناخودآگاه از بين رفت ، لرزش صدا خوب شد ، ضربان قلب مثل افراد جوان

، رنگ موهاي سر شروع به مشكي شدن كرد ، چين و چروكهاي دست و صورت از بين رفت ...علت چه بود ؟

خيلي ساده است . آنها چون مطابق با 40 سال پيش زندگي كردند ، باور كرده بودند 40 سال جوانتر شده اند .

انسانها همان گونه كه باور داشته باشند مي توانند بينديشند . باورهاي آدمي است كه در هر لحظه

به او القا ميكند كه چگونه بينديشد . اصولا فرق بين انسانها ، فرق ميان باورهاي آنان است . انسانهاي

موفق با باورهاي عالي ، موفقيت را براي خود خلق ميكنند. انسانهاي ثروتمند ، باورهاي عالي و

ثروت آفرين دارند كه با اعتماد به نفس عالي خود و بدون توجه به تمام مسائل به دنبال كسب ثروت

ميروند و به لحاظ باورهاي مثبتشان به ثروت مطلوب خود ميرسند . قانون زندگي قانون باورهاست

. باورهاي عالي سرچشمه همه موفقيتهاي بزرگ است . توانمندي يك انسان را باورهاي او تعيين مي كند .

انسانها هر آنچه را كه باور دارند خلق ميكنند . دستاوردهاي شما را در زندگي باورهاي شما ميسازند .

زيرا باورها تعيين كننده كيفيت انديشه هاست و انديشه ها عامل اوليه اقدامها و اقدامها عامل اصلي

عادت5 نخست گوش فرادهید سپس بخواهید به شما گوش فرا دهند

movafaghiat12 — Fri, 14 Mar 2008 13:16:36 GMT

عادت 5 یعنی بگذار اول من به تو گوش کنم. بیشتر مردم برعکس این کار را انجام می دهند. می خواهند اول خودشان حرف بزنند, وضعیت خود را روشن کنند و مورد تفاهم قرار گیرند. وقتی هر دو طرف بخواهند اول (و مخصوصا با هم) حرف بزنند, مونولوگ جمعی_ گفتگوی مرده _ ایجاد میشود. زیرا در واقع گفتگویی یک نفره است, اگر چه در حضور یک نفر دیگر انجام می پذیرد. در این حال, شخص واقعا به حرف دیگری گوش نمی کند. یا دارد حرف می زند, یا خودش را برای آنچه می خواهد بگوید آماده می کند. عادت 5 می گوید نخست گوش دهید. آنگاه نظرتان را بیان کنید. نخست خودتان وضعیت دیگری را درک کنید, آنگاه بخواهید مورد تفاهم قرار گیرید. عادت 5 مستقیما به شیوه ارتباط برقرار کردن مربوط میشود. و کلید ایجاد همدلی و روابط مبتنی بر تگرش ((برنده/ برنده)) است.
فرض می کنید چشمتان مشکل دارد و نزد چشم پزشک می روید. چشم پزشک مختصرا به شکایت شما گوش می کند و عینک خودش را از چشک بر می دارد و به دستتان می دهد و می گوید: (( این را به چشمت بزن. ده سال است که از این عینک استفاده کرده ام و واقعا کمکم کرده است. من یک عینک اضافی در منزل دارم. این مال خودت.))
شما هم عینک او را به چشم می زنید و می بینید که وضع خرابتر شده است و دیگر اصلا نمیتوانید ببینید. به پزشک می گویید که نمی توانید هیچ جا را ببینید.
پزشک می گوید:(( بیشتر سعی کن. این عینک به چشم من که بسیار عالی است و به خوبی با آن می بینم.))
شما پافشاری میکنید که: (( سعی میکنم, اما همه چیز تیره و تار است.))
پزشک می گوید : ((مثبت بیندیش چرا همکاری نمی کنی ؟))
پاسخ می دهید: (( با این که مثبت می اندیشم, چیزی را نمی بینم.))
پزشک می گوید:(( واقعا که حق ناشناس هستی . پس از این همه زحمت که برای کمک به تو کشیدم, باز هم حرف خودت را تکرار می کنی.))
توان آزمایی نگرش برنده / برنده شیوه گوش دادن است تا بتوانید دریابید طرف مقابل, آن وضعیت را چگونه می بیند. در نتیجه نخست به آنها اجازه بدهید که حرفهایشان را بزنند و خود را خالی کنندو البته سطح اعتماد طرفین باید آنقدر بالا و بانک عاطفی چنان غنی باشد که طرف مقابل آمادگی بیان احساس خود را داشته باشد. عادت 5 کلید ارتباط است و به این دلیل در زندگی حرفه یی و شغلی ما نقش عمده یی را ایفا می کند.

هفت عادت مردمان موثر 8

movafaghiat12 — Wed, 23 Jan 2008 14:00:18 GMT

برنده/برنده بیندیشید

مفهوم نگرش ((برنده / برنده )) این است که همواره جویای منافع متقابل و دو یا چند جانبه ( از جمله منافع خودتان, بسته به تعداد افرادی که در آن پروژه یا برنامه شرکت دارند) باشید. در عادت 4 , جایی برای رقابت و مقایسه وجود ندارد. زیرا در عادت 4 , کار گروهی و همکاری و برنده شدن همه کسانی که در آن ذینفع اند الزامی است . در عادت 4 , به جای من می گویید ((ما)) و برای این ((ما )) نه کمترین بلکه بیشترین را می طلبید و به وجود می آورید.
اگر عادتهای 1 و 2 و 3 عمیقا در وجود شخص ریشه نگرفته باشد, شاید با ((ذهنیت کمبود)) به عادت 4 روی آورد و به فنونی که به اخلاقیات شخصیت مربوط میشوند رجوع کند. در این صورت هرگاه زیر فشار قرار گرفت , دیگر بار به الگوی تظاهر و دورویی باز می گردد . و در اینجاست که انواع بیماریها و عصبیتها فرصت رشد پیدا می کنند. زیرا ((ذهنیت کمبود)) کشمکشهای درونی ایجاد می کند و نیروی شخص را می مکد.
فرض می کنیم با شخصی سرگرم گفتگو هستیم که در زندگیم نقش مهمی دارد (رییس یا کارمند یا همسر یا فرزند یا همسایه ام) و درباره مساله یی گفتگو می کنیم که برای هر دوی ما مهم است , اما نسبت به آن نگرشی متفاوت داریم. نگرش عادت 4 (برنده/ برتده بیندیشید) این خواهد بود که : ((بیا به شیوه یی گفتگو کنیم تا از دیدگاه هر دوی ما مطلوب باشد. آیا با این کار موافقی؟))
معمولا در همه موارد طرف مقابل پاسخ مثبت می دهد و موافقت می کند. اما اگر آن شخص موافقت نکند, نشانه آن است که بانک عاطفی خالی و سطح اعتماد پایین است . نخست بکوشید از طریق عادتهای 1و 2 و 3 (پرورش منش خویش) بانک عاطفی خود را پرکنید.
این را نیز به خاطر داشته باشید که اگر بخواهید برای همه مردم همه چیز باشید, برای هیچ کس _ از جمله خودتان_ چیزی نخواهید بود.
نگرش (برنده / برنده)) آن چهارچوب ذهنی است که در ارتباطهای انسانی, پیوسته منافع متقابل را می جوید: به معنای توافق یا راه حلهایی که برای هر دو طرف سودمند و رضایت بخش باشد. با نگرش (برنده / برنده)) همه کسانی که در آن پروژه یا تصمیم گیری سهیم اند, احساسی مطلوب به دست می آورند و نسبت به اجرای آن برنامه احساس تعهد می کنند. با نگرش (برنده / برنده) زندگی میدان همکاری می شود, نه رقابت.

شاد باشید و پیروز

تمرين موثر بودن

movafaghiat12 — Fri, 04 Jan 2008 12:21:14 GMT

سلام دوستان خوبم . از اين كه انقدر دير وبلاگ را به روز كردم از شما معذرت ميخواهم . اين هم ادامه داستان محمد گرامين و هدف بزرگش:

فقرا بعد از دريافت پول به هيجان آمدند و من با ديدن هيجان آنها فكر كردم (( حالا چه كار بايد بكنم؟)) با مسئولان شعبه بانكي كه در دانشگاه بود صحبت كردم. از مدير بانك خواستم به اشخاص فقيري كه در دهكده با آنها صحبت كرده بودم وام بدهد. خيلي جا خورد. گفت : ((شما عقلتان را از دست داده ايد. اين غير ممكن است چگونه مي توانيم به فقرا وام بدهيم ؟آنها اعتباري ندارند.)) با اصرار و التماس به او گفتم :((دست كم امتحان كنيدو نتيجه اش را ببينيد. اينكه رقم زيادي نيست.)) در جوابم گفت :((نه ، مقررات ما اين اجازه را نمي دهد. اين فقرا نمي توانند وثيقه بسپارند، و از اين گذشته اين رقم اندك ارزش وام دادن ندارد.)) بعد به من توصيه كرد كه با مقامات ارشد بانك در بنگلادش حرف بزنم.

به توصيه اش عمل كردم و به اشخاص بلند پايه بانك مراجعه نمودم. همه آنها به يك شكل جوابم را دادند. سرانجام پس از آنكه چندين روز دنبال اين كار دويدم، حاضر شدم كه ضامن آنها بشوم.(( من اين وام را تضمين مي كنم. هر چه را كه لازم باشد امضاء مي كنم. پول را از بانك مي گيرم و آن را به اشخاصي كه مي شناسم مي دهم.))

اين شروع كار من بود. آنها به من گوشزد كردند كه فقرايي كه وام مي گيرند هرگز آن را پس نمي دهند. گفتم :(( امتحان مي كنم.)) جالب اينجا بود كه آنها تا آخرين سنت وامشان را پسش دادند. من در حالي كه به شدت هيجان زده بودم ، به رئيس بانك مراجعه كردم.(( ببينيد، آنها تمام بدهي شان را پرداخت كرده اند. مسئله اي وجود ندارد.)) در جوابم گفت:((نه، آنها شما را فريب داده اند. به زودي پول بيشتري مطالبه مي كنند و آنها را پس نمي دهند.)) من به آنها پول بيشتري دادم، و باز هم بدهي شان را پرداخت كردند. وقتي موضوع را با رئيس بانك در ميان گذاشتم، او گفت:(( ممكن است در يك دهكده بتوانيد اين كار را بكنيد، اما اگر اين كار را در دو دهكده انجام بدهيد موفق نمي شويد.)) با عجله اين كار را در دو روستا انجام بدهيد موفق نمي شويد. با عجله اين كار را در دو روستا انجام دادم. باز هم موثر واقع شد.

از اين رو ميان من و رئيس بانك و همكاران بلند پايه او نوعي مبارزه در گرفت. به من گفتند احتمال اگر شمار دهكده ها به پنج برسد، حرفشان درست از آب در مي آيد. من اين كار را در پنج دهكده انجام دادم. باز هم مردم وام دريافتي را پس دادند. اما روساي بانك تسليم نشدند. ده دهكده، پنجاه دهكده، و صد دهكده پيشنهاد كردند. اين گونه ، رقابتي ميان من و آنها در گرفت. من به نتايجي رسيدم كه آنها نمي توانستند انكارش كنند. با اين حال به گونه اي آموزش ديده بودند كه فكر مي كردند فقرا قابل اعتماد نيستند . خوشبختانه من اين گونه تربيت نشده بودم، بنابراين آنچه را مي ديدم باور ميكردم. اما ذهن و چشمان مديران بانك تحت تاثير دانسته هاي قبلي شان كور بود.

سرانجام باخود گفتم چرا مي خواهم آنها را متقائد سازم؟ من شخصا كاملا مطمئن هستم كه فقرا مي توانند وام بگيرند و بدهي شان را بپردازند. چرا بانك جداگانه اي درست نكنيم؟ اين موضوع نظر مرا جلب كرد، از اين رو پيشنهادي به دولت نوشتم و اجازه خواستم كه بانكي داير كنم. دو سال طول كشيد تا دولت را متقائد كردم.

در دوم اكتبر 1983 ما تبديل به يك بانك شديم - يك بانك رسمي مستقل- حالا مي توانستيم آن طور كه مي خواستيم برنامه هايمان را گسترش بدهيم، و همين كار را هم كرديم.

وقتي هدف بزرگي الهام بخش شما مي شود، وقتي طرح بزرگي

به ميان مي آيد، انديشه هاي شما حد و مرزها را پشت سر مي

گذارد. ذهن شما به فراسوي محدوديتها مي رود، هشياريتان در همه

جهات بسط پيدا ميكند، و خود را در دنياي جديد، عالي و شگفت انگيز

مي يابيد.

سوتراهاي يوگا، به نقل از پاتانجالي

بانك گرامين در حال حاضر در 46000 روستاي بنگلادش فعال است. اين بانك 1267 شعبه و بيش از 12000 كارمند دارد. اين شعبات تا كنون 5/4 ميليارد دلار وام 12 تا 15 دلاري داده اند و متوسط اين رقم وام زير 200 دلار است اين بانك همه ساله نيم ميليارد دلار وام مي دهد. حتي گدايان هم مشمول دريافت وام مي شوند تا دست از گدايي بكشند و به كار فروشندگي روي بياورند. وام براي خريد خانه 300 دلار است. اين رقم براي ما بسيار ناچيز به نظر مي رسد، اما تاثير فردي آن را بررسي كنيد. دادن 500 ميليون دلار وام در سال، به 7/3 ميليون وام گيرنده احتياج دارد. 96 درصد اين اشخاص زن هستند. آنها با گرفتن اين وام تصميم مي گرفتند زندگي خود و خانواده شان را تغيير بدهند. 7/3 ميليون نفر بايد تصميم مي گيرفتند كه مي توانند تغييري ايجاد كنند. 7/3 ميليون نفر توانستند شبهاي بي خوابي را پست سربگذارند. در دل اين احساس توانمندي، زناني قرار داردند كه تصميم گرفتند متكي به خود باشند، كارفرماهي مستقلي باشند، و در خانه هاي خود و در اطراف آن كار كنند تا در زمينه هاي اقتصادي به موفقيت برسند. اينها صداي خود را يافتند.

تمرین موثر بودن

movafaghiat12 — Fri, 30 Nov 2007 07:21:18 GMT

سلام دوستان خوبم
امروز ميخواهم داستان زندگي يك انسان موثر را براي شما بنويسم فردي كه نمي خواست فقط يك ببننده باشد و خواست كه در دنياي خود تاثير بگذارد. در مطالب آينده بحث (هفت عادت مردمان موثر ) را با قدرتي بيشتر پي ميگيريم .

   تنها معدودی ازما می توانیم کارهای بزرگ انجام بدهیم اما گر
          همه ما عشق داشته باشیم می توانیم کارهای کوچک
              فراوان انجام دهیم                مادر ترزا

داستان زير داستان زندگي محمد يونس است . اين داستان را از زبان خودش ميشنويم تا ببينيم او چگونه توانست موثر باشد و در دنياي پيرامون خودش تاثير گذارد . پنداره محمد يونس براي رسيدن به دنيايي كه در آن فقر وجود نداشته باشد، در يكي از خيابانهاي بنگلادش صورت خارچي پيدا كرد.
موضوع بيست و پنج سال پيش آغاز شد. من در يكي از دانشگاههاي بنگلادش اقتصاد درس مي دادم. كشور دچار قحطي بود. احساس بسيار بدي داشتم . من در كلاس نظريه هاي پر آب و رنگ اقتصادي را درس مي دادم. اما وقتي بيرون از كلاس مي رفتم ، چشمم به بدنهاي نحيف و اسكلت گونه اي مي افتاد كه انتظار مرگ را مي كشيدند.
احساس كردم آنچه آموخته ام و آنچه درس مي دهم حكايات واقعي نيستند و براي زندگي مردم معنا و مفهومي ندارند. از اين رو خواستم ببينم مردم در دهكده مجاور دانشگاه چگونه زندگي مي كنند. مي خواستم بدانم آيا به عنوان يك انسان كاري هست بتوانم كه مرگ اين قحطي زده ها را به تعويق بيندازم، آيا مي توانم حتي اگر شده به يك نفر كمك كنم.
حادثه ويژه اي به من جهت گيري خاصي داد. زني را ملاقات كردم كه چهار پايه اي از جنس بامبو درست مي كرد. بعد از صحبتي كه با او كردم فهميدم روزي دو سنت درآمد دارد. باور نمي كردم كسي بتواند با اين شدت كار كند، چهارپايه هايي به اين زيبايي بسازد، و پولي در اين حد ناچيز دريافت كند. او گفت چون پول ندارد كه چوب بامبو بخرد و چهارپايه درست كند، مجبور شده از كسي پول قرض بگيرد. اين تاجر گفته تنها در صورتي اين پول را به زن قرض مي دهد كه چهارپايه هاي ساخته شده را تنها به او بفروشد، آن هم به قيمتي كه او مي گويد.
اين دليل قيمت ارزان چهارپايه ها بود. در واقع آن زن كارگر جيره خوار آن تاجر بود. پرسيدم كه هزينه تهيه چوب بامبو چقدر است، و او گفت حدود 20 سنت، و اگر چوب خيلي خوب بخواهد 25 سنت. با خود گفتم مردم محتاج 20 سنت هستند و كسي به آنها كمك نمي كند. با او صحبت كردم و گفتم كه مي توانم اين 20 سنت را به او بدهم. اما فكر ديگري به ذهنم رسيد. تصميم گرفتم فهرستي از كساني كه اين مقدار پول نياز نداشته تهيه كنم. به اتفاق يكي از دانشجويانم چند روزي به دهكده مجاور رفتيم معلوم شد كه چهل و دو نفر وضعيت آن زن را دارند. وقتي پول مورد نياز آنها را با هم جمع زدم، به شدت جا خوردم . رقم به 27 دلار رسيد. از خودم خجالت كشيدم كه در جامعه اي زندگي مي كنم كه نمي تواند به چهل و دو انسان پر تلاش و سختكوش و در ضمن ماهر، 27 دلار بدهد. براي نجات از اين احساس شرمندگي، از جيبم 27 دلار در آوردم و آن را به دانشجويي دادم و گفتم :(( اين پول را به آن چهل و دو نفري كه ملاقات كرديم بده. به آنها بگو اين يك وام است ، وقتي توانايي اش را پيدا كردند پول را به من پس بدهند. آنها مي توانند محصولاتشان را به هر كس و در هر كجا كه پول بهتري بدهد بفروشند.))
                براي پيروزي اهريمن تنها چيزي كه لازم است اين است                                 كه انسانهاي خوب دست روي دست بگذارند.
                                                                               ادموند برك

به نظر شما آیا داستان در همین جا به پایان رسید؟ آیا محمد یونس تنها توانست به همان ۴۲ نفر کمک کند و آیا همین قدر تاثیر گذاری برای او کافی بود؟ ادامه این داستان در مطلب بعدی آورده می شود و تا آن روز منتظر نظرها و ایده های شما در مورد این داستان و کارهایی که محمد یونس بعد از این اتفاق می تواند انجام دهد هستم.

شاد باشید و پیروز.

هفت عادت مردمان موثر 7

movafaghiat12 — Thu, 01 Nov 2007 14:18:03 GMT

سلام دوستان عزيز
اميدوارم كه در نهادينه كردن هفت عادت مردمان موثر در خودتان موفق بوده باشيد. بحث خودمون را درباره عادت سوم(نخست امور نخست را انجام دهید) پي ميگيريم . در ابتداي كار به دوستان عزيزم توصيه ميكنم براي بهتر ياد گرفتن اين عادت كتاب (قورباغه را قورت بده) را حتما مطالعه كنيد و اگر اين كتاب را قبلا مطالعه كرده ايد، بارها و بارها كتاب را مرور كنيد زيرا كه اين كتاب براي موفقيت در زندگي شخصي و اجتماعي و مديريت زمان واقعا راه كارهاي مفيدي ارائه كرده است .
بيشتر برنامه هاي مربوط به ((مديريت زمان)) به شخص مي آموزند چگونه به طور روزانه برنامه ريزي كند، و هر بار كه يكي از كارهاي روزانه اش را به انجام مي رساند در كنارش علامت بگذارد، و مراقب باشد تا هر روز بيش از كارهاي همان روز به انجام نرساند تا فرصت كافي براي برنامه ريزي امور دراز مدت را در اختيار داشته باشد.
من توصيه مي كنم به جاي برنامه روزانه به طور هفتگي و ماهانه و ششماهه و يكساله برنامه ريزي كنيد. حتي برنامه هاي سه سال بعد خود را طراحي و تعيين كنيد. در اين صورت، پيش از شركت در مجلس ختم خود خواهيد دانست كه آن روز درباره تان چه خواهند گفت.
پس كليد اين است كه از طريق عادت 2 (ذهنا از پايان آغاز كنيد) به رسالت خويش بينديشيد و نقشها و هدفهايتان را تعيين كنيد . و از طريق عادت 3 (نخست امور نخست را قرار دهيد) براساس آن اولويتها و ارزشها، برنامه ريزي و به آن عمل يا برطبق آن زندگي كنيد. در واقع عادت 3 برنامه ريزي پيرامون نقشها و هدفها و ايجاد انضباط دروني براي اجراي آنهاست . در اين صورت ((زمان)) همچون ابزار و وسيله اي در دستتان خواهد بود ، نه كارفرمايي مسلط بر شما. به تعبير ديگر زمان خادمتان خواهد بود، نه مخدومتان.

هفت عدات مردمان موثر 6

movafaghiat12 — Thu, 04 Oct 2007 18:08:27 GMT

بنام آن كه يادش آرامش بخش دلهاست

عادت سوم : نخست امور نخست را انجام دهید

مردمان موثر به جاي مديريت زمان به مديريت خويشتن مي پردازند. به جاي واكنش نشان دادن به مسائل اظطراي ، و به جاي اين كه به ضخامت امور نازك بپردازند ، يا گرفتار امور بي اهميت شوند، به الويتها و ارجحيتهاي خود مي پردازند. يعني امور نخست(اموري كه آنها را به هدف اصلي شان بيشتر نزديك مي كند)را نخست انجام مي دهند.
در واقع، عادت 3 به تحقق درآوردن عادت 2 است. مي توان عادت 2 را آفرينش ذهني و عادت 3 را آفرينش عيني و فيزيكي خواند. زيرا همه چيز دوباره آفريده مي شود. نخست به صورت ذهني و آنگاه به صورت عملي. به اين دليل بارها تكرار مي كنيم كه نخست شعار رسالت و نظام ارزشي خود را بنويسيد، تا دقيقا بدانيد چه چيز را مي خواهيد محقق سازيد و به اجرا درآوريد. آنگاه هر چيز ديگري را پيرامون اين كانون محوري، برنامه ريزي و اجرا كنيد. و از همه مهمتر بياموزيد چگونه به ساير مسايل و اموري كه پيش مي آيند ((نه)) بگوييد. زيرا با اين كار ، به مهمترين امور (( آري )) مي گوييد و پاسخ مثبت مي دهيد.
گوته مي گويد:(( اموري كه بيشترين اهميت را دارند، نبايد قرباني اموري شوند كه كمترين اهميت را دارند.)) بنابراين، اولويتهاي خود را تشخيص و سارمان بدهيد و اجرا كنيد.
افرادي كه به طرز موثري مديريت خويشتن را در پيش ميگيرند، نظم زندگيشان ناشي از درون خودشان و كنش اراده آزاد آنهاست. يعني پيرو ارزشهايي هستند كه خود انتخاب كرده اند.
و اين اراده و تماميت وجود را دارند كه احساسها و حالات خود را تابع آن ارزشها و معيارها سازند. اي. ام. گري_ يكي از پژوهشگراني كه عوامل موفقيت را عميقا مورد بررسي قرار داده است _ مي گويد (( بزگترين عامل موفقيت ، سختكوشي و خوش اقبالي و دوستان و آشنايان مناسب نيست. بزگترين عامل موفقيت اين است كه نخست امور نخست را قرار دهيد)) .

هفت عادت مردمان موثر 5

movafaghiat12 — Mon, 17 Sep 2007 13:21:32 GMT

سلام بر همراهان راه موفقیت . طاعات و عباداتتان مقبول درگاه حق

عادت 2، ايجاد شعار رسالت يا نظام ارزشي، و مانند وضع قانون اساسي كشور است. براي انجام آن بايد عامل باشيد. يعني نخست معتقد باشيد كه خودتان برنامه نويس هستيد. آنگاه برنامه را بنويسد.
بسياري از مردم در اين باره مشكل دارند. زيرا بسياري از هدفهاي خود را به تحقق در نياورده اند. به بسياري از عهد و پيمانهاي خود وفادار نماده اند، بر سر قول خود نايستاده اند. وعده هايي داده اند و هرگز آنها را به اجرا در نياورده اند. زيرا عامل و متعهد نيستند، و اعمالشان بر پايه احساسات و حالات و اوضاع و شرايط آنهاست، نه بر اساس اصول و تعهدات. در نتيجه ، اختيار خود را از كف مي دهند و عملا نقش مظلوم و قرباني را بازي مي كنند. حال آن كه انسان عامل، مسئولانه دست به عمل مي زند و مسوليت انتخابها و تصميمات خويش را به عهده مي گيرد.
براي اين كه هر چه سريعتر اختيار زندگيتان را به دست بگيريد، دو راه اساسي وجود دارد:
1) هدفي براي خود تعيين كنيد و متعهد شويد كه به هدفتان برسيد.
2) عهدي ببنديد و حتما بر سر پيمان خود بايستيد
به اين ترتيب اختيار زندگيتان را به دست مي گيريد و اعتماد به نفس لازم را كسب مي كنيد. اين اعتماد به نفس ناشي از خويشتن داري و احساس امنيت دروني است. زيرا به شما نشان مي دهد كه خودتان منشاء احساس امنيت خودتان هستيد، و با تمام وجود به اصول و نظام ارزشي خويش پايبنديد. حال آن كه منشاء احساس امنيت بسياري از افراد ديگرانند. به همين دليل تا به اين اندازه از مورد مقايسه قرار گرفتن مي ترسند زيرا داراي ذهنيت كمبود هستند.

دوستان سعی کنید عدت ۲ (ذهنا از پایان آغاز کنید) را در خود نهادینه کنید و اهداف و آرزوهای خود را به روی کاغذ بیاورید و از آنها برای خود تصویر ذهنی بسازید و همیشه در ذهن خود به مرور آن بپردازید در اینصورت خواهید دید که چگونه کائنات هم برای رسیدن به اهدافتان به کمک شما خواهد آمد.

شاد باشید و پیروز

هفت عادت مردمان موثر 4

movafaghiat12 — Sun, 26 Aug 2007 15:42:21 GMT

سلام به همه رهروان راه موفقيت . بحث هفت عادت مردمان موثر را با تشريح عادت دوم (ذهنا از پايان آغاز كنيد ) پي ميگيريم
مفهوم ضمني عادت 2 اين است كه به روشني مقصدتان را بدانيد، تا بدانيد كه مي خواهيد به كجا برسيد. تا آنچه سرانجام مي خواهيد به وجود بياوريد، روز به روز هدايتتان كند. مانند ناظر ساختماني كه هر روز صبح نقشه ساختمان در دست سر ساختمان مي رود _ و ذهنا پايان كار را مي بيند و مي داند _ و هر روز با استفاده از آن نقشه درباره جزئيات كار آن روز تصميم مي گيرد.
زيرا همواره دو آفرينش وجود دارد. و هرگونه آفرينش مادي و فيزيكي به دنبال آفرينش ذهني مي آيد. همين خانه يي را كه اكنون در آن به سر مي بريد در نظر بگيريد. حتي پيش از اين كه يك آجر آن نهاده شود، نخست تماما به صورت نقشه بنا شده بود. و اگر نقشه ساختمان نادرست باشد، پس از بناي آن بايد هزينه عظيمي را براي اصلاح آن متحمل بشويد. نجارها اصطلاحي دارند كه ((دو بار اندازه بگير و يك بار ببر)).
عادت 2 (ذهنا از پايان آغاز كنيد) مي گويد: برنامه خود را بنويسيد.فلسفه و نظام ارزشي خود را تعيين كنيد. شعار رسالت شخصي خود را در دل و ذهن خويش حك كنيد. به جاي اين كه خود را به علت آنچه در گذشته برايتان رخ داده ، و در واقع به دليل سابقه تان محدود كنيد، از طريق تخيل تان خود را به توانايي خويش متصل كنيد. گذشته تان بخشي از خاطره تان است .

توانايي تان بخشي از تخيل تان.

هفت عادت مردمان موثر 3

movafaghiat12 — Sun, 29 Jul 2007 16:01:53 GMT

                                         بنام خالق زيبايي ها
سلام دوستان
از آنجايي كه عادت عامل بودن در شكل گيري يك انسان موفق نقش بسزايي دارد ، موضوع ((هفت عادت مردمان موثر )) را با بحث و بررسي بيشتر پيرامون عادت عامل بودن پيگيري مي كنيم و از اين پس سعي مي كنم كه هر عادت را در دو پست با فاصله 10 تا 15 روز در وبلاگ قرار دهم كه در پست اول به معرفي عادت و در پست دوم به بيان اثرات و همينطور تجربياتي كه از آن بوجود آمدن آن عادت در خودم و ديگر كساني كه اين عادت را بكار گرفته اند ، و همينطور به پاسخ به سوالات دوستان بپردازيم . و البته اين كار با كمك شما دوستان و نظرات و پيشنهادات شما دوستان ، بهتر انجام مي پذيرد . پس من را در اين راه موفقيت همراهي كنيد .
متشكرم .
                       _________________________________________________
عامل بودن به اين معتاست كه باور كنيم كه خود ما نقطه اقتدار و قدرت با نفوذ دنياي خود هستيم كه البته بكارگيري و باور اين نكته يعني مبارزه با خود دروغين ما كه در اثر باورهاي غلط بوجود آمده است و هيچ شجاعتي بيش از اين نيست كه انسان با خود دروغين خود مبارزه كند. اگر شخصي نتواند صادقانه بگويد :(( انچه امروز هستم به دليل انتخابهاي ديروز من است .)) اين را نيز نمي تواند بگويد كه :(( و اكنون ديگر گونه انتخاب مي كنم.))
هيچ چيز الهام بخش تر از اين نيست كه بدانيم به رغم هر آنچه برايمان رخ مي دهد، مي توانيم پاسخ به واكنش خويش را انتخاب كنيم . زيرا ميان محرك و پاسخ اندك فاصله يا زماني وجود دارد . وانگهي با انتخاب پاسخ يا واكنش خود مي توانيد بر رويدادها تاثير بگذاريد زيرا آنچه در سرتان مي گذرد جهانتان را مي آفريند.
                     .........................................................................................
يكي از بهترين راهها براي تشخيص ميزان ((عامل بودن)) خود ، اين است كه ببينيم وقت و انرژي خود را صرف چه چيزهايي مي كنيم . همه ما نگارنيهايي _ درباه سلامت ،فرزندان ،مشكلات شغلي ،جنگ اتمي و ... _ داريم . مي توانيم حلقه نگراني خود را از حلقه چيزهايي كه درباره آنها نگراني بخصوص نداريم جدا كنيم .
با نگريستن به امور درون حلقه نگراني خود در مي يابيم كه چه چيزهايي بيرون از اختيارمان قرار دارند ، و در مورد كدام چيزها مي توانيم كاري انجام بدهيم . امور دسته اخير را در حلقه كوچكتر كه در حلقه نفوذ است ، قرار مي دهيم . با توجه به اين كه وقت و انرژي خود را بيشتر صرف كدام امور مي كنيم ، مي توانيم به ميزان ((عامل بودن )) خود پي ببريم .
افراد عامل ، همه تلاشهاي خود را بر حلقه نفوذ خود متمركز مي كنند . يعني فقط به مسايلي مي پردازند كه مي توانند درباره اش كاري بكنند. طبيعت انرژي آنها مثبت است و موجب گسترش و وسعت و افزايش حلقه نفوذشان مي شود.
حال آن كه افراد واكنشي ، تلاشهاي خود را بر ((حلفه نگراني )) خويش متمركز مي كنند. بر نقاط ضعف ساير مردم ، مشكلات محيط ، و اوضاع و شرايطي كه بيرون از اختيار آنهاست . انرژي منفي حاصل از اين نوع تمركز ، همراه با غفلت از آنچه مي توانند به انجام برسانند ، سبب كوچكتر شدن حلقه نفوذشان مي شود .
                   ..........................................................................................
دكتر ويكتور فرانكل مي گويد:((انسانها مي توانند هر چيز ارزشمندي را از دست بدهند ، مگر بنيادي ترين آزادي بشري را :آزادي انتخاب _ يعني طرز برخورد يا شيوه واكنش به سرنوشت يا هر رويداد_ و آزادي برگزيدن راه خويش را.))

شاد باشيد و پيروز .